صادِعاً « 1 » بِالنَّذارَةِ ، مائِلًا عَنْ مَدْرَجَةِ « 2 » خوبى انجام داد ، و مردم را به روشنى انذار كرد ، از طريقهء مشركان الْمُشْرِكِينَ ضارِباً ثَبَجَهُمْ « 3 » ، آخِذاً روى بر تافت ، و بر گردنهايشان كوبيد ، و گلويشان را فشرد - تا از شرك دست بردارند و در راه توحيد بِاكْظامِهِمْ « 4 » ، داعِياً الى سَبِيلِ رَبِّهِ گام بگذارند - او همواره با دليل و برهان بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ، يَكْسِرُ و اندرز سودمند مردم را به راه خدا دعوت مىكرد . بت‌ها را الْاصْنامَ وَيَنْكُتُ « 5 » الْهامَ ، حَتّى انْهَزَمَ « 6 » درهم مىشكست ، و مغزهاى متكبّران را مىكوبيد ، تا جمع آنها متلاشى الْجَمْعُ وَوَلَّوُا الدُّبُرَ « 7 » ، حَتّى تَفَرَّى اللَّيْلُ شد ، و تاريكىها بر طرف گشت ،

--> ( 1 ) . از « صدع » آشكار كردن ، شكافتن ، به جاى آوردن فرمان . ( 2 ) . راه ، محله ، مركز . ( 3 ) . وسط هر چيز و عمده آن ، ميان پشت و كتف . ( 4 ) . جمع « كظم » ، گلو ، دهان ، راه تنفس . ( 5 ) . از « نكت » به رو انداختن و به سر درافكندن را مىگويند . ( 6 ) . « انهزام » شكست خوردن . ( 7 ) . پشت گرداندند ، كنايه از شكست .